كسانى كه بر ما ستم كردند و حق ما را منكر شدند و بر گردن ما سوار شدند و براى مردم در برابر ما بدعتهايى نهادند به گونه‌اى كه تو استدلال مىكنى ، يارى مىطلبيم و خداوند ما را بس است و او نيكو وكيلى است . آرى مردم سه دسته‌اند : مؤمنى كه حق ما را مىشناسد و ولايت ما را مسلّم و قطعى مىداند و از ما پيروى مىكند ، اين گروه در نجاتند ؛ خدا را و ما را دوست دارند ، و گروهى با ما دشمنند و از ما تبرّى مىجويند و ما را لعن و نفرين مىكنند و خون ما را مباح مىشمارند و حق ما را منكرند و با بيزارى از ما به خدا تقرّب مىجويند ، اينان كافر مشركند و دليل كفر و شرك ايشان اين است كه نادانند ، همچنانكه بدون علم و آگاهى خدا را ناسزا مىگويند از روى دشمنى بدون هيچ آگاهى و معرفتى . و گروهى نيز آنچه را كه اختلافى در آن نيست پذيرايند و علم مواردى را كه بر او دشوار است و نمىداند به خدا وا مىگذارد ، از جمله ولايت ما را ! و به امامت ما معتقد نيست ولى با ما دشمنى و عداوتى هم ندارد و بر حق ما معرفت ندارد ، و ما اميدواريم كه خداوند او را بيامرزد و داخل بهشت گرداند پس چنين مسلمانى مستضعف و ناتوان است . » وقتى كه معاويه سخنان ايشان را شنيد فرمان داد تا به هر يك صد هزار درهم بدهند ، بجز حسن و حسين و عبداللَّه‌بن جعفر كه به هر يك از آنها دستور داد يك مليون درهم بدهند . « 1 »

--> ( 1 ) - احتجاج : 3 / 3 .